Gradska šuma Pancevo

Pročitajte više o ovoj avanturi, 

saznajte šta se sve može videti, osetiti i kako smo se mi zabavili.

by Maja

Na manje od 20 km od Beograda, caruje pravi pravcati ekološki rezervat prirode! Pančevačka gradska šuma ima obeleženu planinarsku stazu, obiluje bogatstvom biljnog i životinjskog sveta. U bogatoj netaknutoj prirodi, u šumi sa drvećem Hrasta Lužnjaka, Vrbe, Crne i Bele Topole, živi čak 63 vrste ptica, a kolonija čaplji, formirana je pre 25 godina, a tu se gnezdi i ugrožena vrsta crnih roda.

A kad završite šetnju čarobnom gradskom šumom prateći tok Tamiša, stižete do bajkovite staze u zagrljaju Dunava s desne strane i Tamiša s leve strane. I tu vas pozdravlja Košava, gospodar vetrova koji se sjurio kroz Gvozdenu kapiju Dunava – Đerdapsku klisuru. Najsnažniji je u Banatu, a mi prekaljeni Pančevci uživamo u naletima vetra koji donose svežinu Karpata i talasaju Dunav u ritmu čardaša. Zastajemo na malenoj plažici, uređenoj u pravom etno stilu, sa klupama i stočićima od balvana koje je reka izbacila. Uživamo u suncu kasne jeseni, a misli nam putuju u neka davna vremena kada je ovde vrvelo od naroda. Tamiš je u to vreme bio glavni rečni put, a priobalje velika industrijska i trgovačka zona sa kafanima i svratištima, pa je ovaj deo grada i danju i noću bio bučan i veseo.

Pančevo je imalo prometno pristanište još u 17. veku, a povoljan geografski položaj je uticao na masovno naseljavanje i na ubrzan razvoj. Ovde su pristizali brodovi natovareni žitom i plovili dalje put Beča. Kasnije, tovar su bili čuveno pančevačko pivo i svila, so, cigla i drvena građa, a od 1850 godine najviše su putovali meštani, parobrodom do Beograda.

 

Dužina ture: 9,5 km

Visinska razlika: 0m

Težina: Laka tura

Kao granično slobodan kraljevski grad početkom 20. veka bio je izuzetno razvijen industrijski i naravno kulturni centar tadašnjeg vremena, što je dovelo do problema u saobraćaju. Kako bi prevazišli haos, prokopan je kanal, čime je skraćen tok Tamiša, a radi lakše orijentacije podignuti su svetionici.

Svetionici u paru su prava retkost na svetu, a jedini par svetionika duž celog toka Dunava nalazi se baš u našem gradu. Nestankom parobroda, razvojem drumskog saobraćaja, značaj rečnog prevoza opada, zatvara se pančevačko pristanište a svetionici sve više gube funkciju i propadaju.

Od 2003 godine, kada su ovi svetionici proglašeni za spomenike kulture od velikog značaja, počinje njihova sanacija i obnova, koja je završena 2017. godine. A svetionici, gordi čuvari gradske kapije, postali su simbol Pančeva. Spremno dočekuju posetioce i putnike namernike, pozdravljaju mornare i ribare, putokaz su za brodove i čamce. Svedoci su proteklih vremena, uspona i padova, visokih i niskih vodostaja, suša i poplava, dobrih i loših godina.

I dok sedite na toplom kamenom podnožju, zagledajte se u ušće i pustite da vodeni tokovi odnesu sav umor, brigu i teret. To je onaj osećaj olakšanja i opuštanja, zbog kojeg vredi ustati rano i umoriti se od šetanja, penjanja i preskakanja!

Podeli tekst za drugima

Zatvori